แนวโน้มการส่งออกกุ้งของไทยในระยะต่อไป อาจขึ้นอยู่กับทิศทางความต้องการของคู่ค้าและการปรับตัวท่ามกลางความท้าทายของธุรกิจ โดยเฉพาะความสามารถด้านการแข่งขันของไทย
ปัจจัยท้าทายที่มีผลต่อการส่งออกกุ้งของไทยในระยะสั้น-กลาง คือ
1. ทิศทางความต้องการในตลาดคู่ค้าหลัก ซึ่งอาจปรับขึ้นลงตามภาวะเศรษฐกิจในตลาดสำคัญ อย่างสหรัฐอเมริกาที่เริ่มอิ่มตัวและมีทิศทางการส่งออกลดลง อีกทั้งส่วนแบ่งตลาดของไทยในตลาดญี่ปุ่นยังค่อนข้างคงที่และมีแนวโน้มปรับลดลงเนื่องจากมีการแข่งขันด้านราคาสูง และถึงแม้ว่าในระยะสั้น-กลางนี้ ตลาดจีนยังมีความต้องการเพิ่มมากขึ้น แต่ในระยะยาว แนวโน้มการผลิตกุ้งของจีนที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง อาจส่งผลให้ความต้องการกุ้งของไทยถูกปรับลดลง
2. ความสามารถด้านการแข่งขันของไทยที่เสียเปรียบคู่แข่งใน 2 มิติสำคัญ ได้แก่
– การแข่งขันด้านราคาที่รุนแรง โดยเฉพาะคู่แข่งสำคัญอย่าง เอกวาดอร์ อินเดีย ที่มีการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มปริมาณผลผลิต ทำให้เกิดการประหยัดต่อหน่วย (Economy of scale) ทำให้มีความได้เปรียบด้านราคา ในขณะที่ไทยเผชิญกับข้อจำกัด ทั้งจากความต้องการของคู่ค้าที่ลดลงและต้นทุนการผลิตที่สูง ทำให้ปริมาณการผลิตกุ้งของไทยเติบโตได้ในกรอบที่จำกัด
– คู่แข่งมีแต้มต่อจากมาตรการทางการค้าของคู่ค้า โดยในตลาดสหรัฐฯ ประเทศที่มีข้อตกลงทางการค้าจะมีส่วนแบ่งตลาดเพิ่มขึ้น ขณะที่ส่วนแบ่งตลาดของประเทศที่ไม่ได้รับสิทธิพิเศษทางการค้า เช่น ไทย เวียดนาม มีแนวโน้มปรับลดลง ส่วนตลาดญี่ปุ่นจะแข่งขันกันที่ราคาส่งออก ส่วนในตลาดจีนนั้น มีความต้องการกุ้งจากเอกวาดอร์เพิ่มสูงอย่างก้าวกระโดดหลังจากจีนลดภาษีนำเข้ากุ้งให้ประเทศดังกล่าว
ด้วยความท้าทายข้างต้นที่อาจส่งผลให้ความต้องการผลิตภัณฑ์กุ้งปรับลดลง ศูนย์วิจัยกสิกรไทยจึงคาดว่า มูลค่าการส่งออกกุ้งของไทยในปี พ.ศ. 2566 อาจอยู่ที่ 1.06-1.10 พันล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ หรืออยู่ในกรอบ ร้อยละ -3.5 ถึง 0.5 เมื่อเทียบกับปีก่อน แม้จะมีแรงซื้อจากตลาดจีนและมีแนวโน้มส่งออกไปยังตลาดใหม่ๆ เพิ่มขึ้นก็ตาม จึงเป็นโจทย์ที่ทุกฝ่ายรวมถึง Shrimp Board จำเป็นต้องเข้ามาช่วยรักษาเสถียรภาพทางด้านราคาเพื่อจูงใจการผลิต ควบคู่กับการผลักดันกลไก และสร้างความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืนให้กับอุตสาหกรรมกุ้งไทยต่อไป
ที่มา: https://www.kasikornresearch.com/th